«Όνειρο Καλοκαιρινού Μεσημεριού»

Το «Όνειρο καλοκαιρινού μεσημεριού» (1938) του Γιάννη Ρίτσου, είναι ένα ποιητικό αφιέρωμα στα νιάτα, στα χρόνια της αθωότητας, της χαράς και της ελευθερίας, όπου γράφεται σε μία περίοδο (1937 – 1943) που χαρακτηρίζεται από «λυρική έκρηξη». Ο συνθέτης Θοδωρής Λεμπέσης, στη δεύτερή του μουσική σύνθεση μετά τη «Σονάτα του Σεληνόφωτος», προσεγγίζει σε μία διαλογική συνθήκη μουσικής και λόγου, εικόνες, παιδικές αναμνήσεις, τόπους και χρόνους ήχους και στιγμές. Ένας διάλογος ανάμεσα στο λόγο και τη μουσική. Ο θεατής θα έχει ευκαιρία να παρακολουθήσει, αυτό το γεμάτο εικόνες και ήχους ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, από την ηθοποιό Παναγιώτα Βλαντή, σ΄ ένα συνδυασμό μουσικής και λόγου, σε μορφή μουσικού θεατρικού αναλογίου, θα γίνει μέρος του «ονείρου», θα ταξιδέψει στα ανέμελα «καλοκαιρινά» χρόνια ενός «μεσημεριού».