Θοδωρής Λεμπέσης: «Η μνήμη, για μένα, είναι ό,τι η ρίζα για ένα δέντρο…»
Γιώργος Σ. Κουλουβάρης
gkoul@naftemporiki.gr
«Τα άνθη της καταστροφής», μια μουσική παράσταση αφιερωμένη στους Μικρασιάτες, σε σκηνοθεσία Ρουμπίνης Μοσχοχωρίτη, κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή 24 Ιουνίου στην κεντρική πλατεία της Αγίας Παρασκευής, με είσοδο ελεύθερη για το κοινό.
Θα ακολουθήσει περιοδεία με προγραμματισμένες στάσεις στο Λαύριο, την Παλαιά Φώκαια, τις Φυλακές Ωρωπού, τη Θεσσαλονίκη, τον δήμο Λυκόβρυσης-Πεύκης, τον δήμο Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας ενώ θα προστεθούν και άλλα σημεία σε Αθήνα, Πειραιά, Βόλο, αλλά και στην Ήπειρο και την Πελοπόννησο. Σε όλες τις στάσεις της περιοδείας, η είσοδος είναι ελεύθερη.
Στην παράσταση, ο λόγος εξιστορεί και ζωντανεύει τις «μνήμες» των Μικρασιατών ενώ τα τραγούδια και η μουσική αποτελούν το όχημα που μεταφέρει ατόφια την αίσθηση της ιστορίας της Μικράς Ασίας· καθώς μπορεί οι Μικρασιάτες να έχασαν τα πάντα στην καταστροφή, αλλά τα τραγούδια τους κατάφεραν να τα «φέρουνε» μαζί τους.
Στην ενορχήστρωση και τη διεύθυνση ορχήστρας συναντούμε τον Θοδωρή Λεμπέση. Ήταν χαρά μας, η συνομιλία μαζί του.
Πώς γεννήθηκαν «Τα άνθη της καταστροφής» και ποια είναι η ιστορία που διηγούνται;
«“Τα άνθη της καταστροφής” είναι μία μουσική παράσταση ανάμεσα στον λόγο και τη μουσική με συντελεστές έναν λαϊκό τραγουδιστή, τον Γιάννη Διονυσίου, και δύο ηθοποιούς, τη Δανάη Λουκάκη και τον Σόλωνα Τσούνη.
Στην Ελλάδα τιμούμε, τα 100 χρόνια από την καταστροφή της Σμύρνης, της Μικράς Ασίας. Η ιδέα μου ήταν να δημιουργήσουμε μία μουσική παράσταση που να περιγράφει έναν λαό, μία πόλη πριν τα οδυνηρά γεγονότα, μέσα στην οδύνη και τον ξεριζωμό και, τέλος, τη μετάβαση στην Ελλάδα, αυτών των ξεριζωμένων ανθρώπων.
Η Ευγενία Μαραγκού έγραψε το κείμενο και περιγράφει από την πιο ευοίωνη περίοδο της Σμύρνης μέχρι την καταστροφή, συνδέοντας τις μουσικές με τον λόγο και κυρίως βρίσκοντας και ανακαλύπτοντας την ιστορία όλων αυτών των τραγουδιών. Έτσι, δύο άνθρωποι μάς περιγράφουν τη ζωή τους, συνδυάζουμε τη μουσική με το κείμενο και συνδέουμε αυτές τις δύο μορφές των τεχνών σε ένα ενιαίο και αδιαίρετο έργο»…
Ολόκληρη την συνέντευξη μπορείτε να την διαβάσετε εδώ.